Caribisch Netwerk

Inhoud syndiceren
Caribisch Netwerk
Bijgewerkt: 29 min 13 sec geleden

Renovatie olieterminal Bonaire kost tientallen miljoenen

13 december 2017 - 11:48pm

KRALENDIJK – Bonaire Petroleum Corporation (Bopec) heeft externe financiers nodig om te kunnen voldoen aan de eisen van de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT). Die stelde vorige week het bedrijf een ultimatum voor een financiële garantie, om het herstelplan voor de olieterminal te kunnen voortzetten. Voor 5 januari heeft Bopec 20 miljoen dollar nodig, zegt directeur Ethward Manuel.

http://download.omroep.nl/ntr/diversiteit/caribischnetwerk/audio/bopec.mp3 Gezaghebber Edison Rijna over zijn besprekingen in Nederland en met Bopec

ILT eist van Bopec dat het kan aantonen dat het bedrijf over financiële middelen beschikt om de olieterminal te renoveren. Als die garantie er niet komt, moet Bopec zijn activiteiten staken. Dat heeft gevolgen voor de stroomproductie voor Bonaire, omdat de energiecentrale van ContourGolbal Bonaire draait op de stookolie die Bopec levert.

Sluiting zou ook 350 werknemers direct treffen, zegt Manuel, 110 van Bopec en 240 bij onderaannemers.

Bopec-directer Ethward Manuel. Foto: Gijs van den Heuvel

Erfenis
Het bedrijf moet sinds 2010, toen Bonaire onderdeel werd van Nederland, voldoen aan Nederlandse en ook Amerikaanse veiligheidsnormen. Bopec heeft tien jaar de tijd gekregen om aan de eisen te voldoen, maar deed niets. “Dat was mijn erfenis toen ik in 2015 aantrad. We hebben een plan opgesteld waaraan in 2016 is begonnen. We hadden dus nog maar vier jaar om het werk, waarvoor tien jaar was uitgetrokken, uit te voeren”, zegt Manuel.

Het totale herstelplan kost 140 miljoen dollar. “Eigenlijk moet er een hele nieuwe terminal worden gebouwd. Maar we hebben een achterstand, dus we hebben extra tijd en ruimte nodig. We willen twee tanks per jaar renoveren.” Vorig jaar zijn de eerste tanks gerenoveerd, herkenbaar aan een koepeldak.

PdVSA
Sinds de Amerikaanse president Donald Trump in augustus sancties heeft opgelegd aan Venezuela heeft moederbedrijf PdVSA, de staatsoliemaatschappij van Venezuela, moeite met de financiering. Daarom zoekt Bopec nu naar externe financiers.

Volgens Manuel is het geen onwil van PdVSA. “Woensdagochtend hebben we nog een videoconferentie gehad tussen ILT, PdVSA en Bopec.” De directeur benadrukt dat voor Bopec veiligheid voorop staat. Naast de renovatie van tanks wordt er ook gewerkt aan bijscholing van het personeel: “De cultuur en de mentaliteit moeten veranderen.”

Noodscenario

Gezaghebber Rijna staat in nauw contact met de task force in Nederland, die werkt aan een noodscenario voor de stroomproductie als Bopec toch moet sluiten. Intussen is er ook een lokale task force op Bonaire in oprichting. “Ik heb tijdens mijn bezoek aan Nederland afgesproken met het ministerie van Defensie, dat de Koninklijke Marine klaarstaat om bijstand te verlenen bij de noodoplossing. Begin januari zullen we een plan presenteren. Maar we hopen dat het zover niet komt.”

Rijna zegt in Den Haag ook duidelijk te hebben gemaakt dat bij een alternatieve brandstofvoorziening voor ContourGlobal de elektriciteit waarschijnlijk een stuk duurder zal maken, iets wat veel mensen op Bonaire hard zal treffen.

Rondkomen blijft problematisch voor jonge gezinnen op Saba

12 december 2017 - 1:04am

THE BOTTOM – Het is zeven jaar geleden dat Saba door een wijziging in de grondwet de kleinste bijzondere gemeente van Nederland werd. Veel families onder de bevolking van maar 2000 personen, blijven sindsdien worstelen met hoge prijzen, lage salarissen en hoge belastingen op het eiland.

Vooral alleenstaande ouders zijn gedwongen om twee of meer banen aan te nemen om te kunnen overleven. “Ik heb twee banen en daardoor breng ik nauwelijks tijd meer door met mijn gezin. Het probleem op Saba is de prijsbeheersing, nauwelijks loonsverhoging maar wel huurverhoging”, zegt alleenstaande moeder van vijf kinderen, Cecilia Gonzales.

Jacques Heemskerk, voormalig Jeugdwerker bij het Centrum voor Jeugd en Gezin, pleit ervoor dat de Nederlandse regering de kosten van levensonderhoud op Saba opnieuw grondig onderzoekt:

http://download.omroep.nl/ntr/diversiteit/caribischnetwerk/audio/onderzoeksaba.mp3 Door Hazel Durand

Gonzales heeft dagelijks problemen om haar kinderen te onderhouden: “Boodschappen doen op Sint-Maarten kost 300 dollar per maand, op Saba kost het 250 dollar per week. Per maand betaal ik gemiddeld 135 dollar aan elektriciteit, internet kost tussen de 165 en 175 dollar, en de huur is 627 dollar per maand.” Ze woont in een sociale huurwoning met drie slaapkamers. De huur gaat 1.5 procent per jaar omhoog.

Kosten dekken
Monique Wilson, sociaal werker bij het Centrum voor Jeugd en gezin, is zich erg bewust van de dagelijkse strijd van jonge gezinnen op Saba. “De kinderbijslag voor de BES-eilanden (Bonaire, Sint-Eustastius en Saba) is 42 dollar. Dat is een goed begin, maar gezinnen verdienen nog steeds te weinig om de kosten te dekken.”

“Om comfortabel te leven heeft elk gezin een huis met minstens twee slaapkamers nodig, en dat kost per maand zo’n 1.000 dollar”, zegt Wilson. “Dan zijn er de basisboodschappen die kunnen oplopen tot 600 dollar. De elektriciteitsrekening moet ook betaald worden. Kinderen moeten eten, ze hebben licht en water nodig, maar ook schoolbenodigdheden. Het zijn rekeningen die je niet opzij kunt leggen.”

Sociale premies
In januari van dit jaar kondigde de Nederlandse regering een toename in de sociale premies aan op Bonaire, Sint-Eustatius en Saba. De gedeputeerde op Saba van Sociale Zaken, Rolando Wilson, constateerde gelijk dat dit niet genoeg is voor de armsten op Saba.

De gedeputeerde gelooft dat er onder meer huursubsidie nodig is voor gezinnen in sociale huurwoningen. “De woningbouwvereniging heeft een lange lijst met mensen de huur niet kunnen betalen. We hebben de Nederlandse overheid om hulp gevraagd, maar Den Haag zegt dat de lokale overheid deze hulp zou moeten bieden.”

Beperkt uitzicht
Jacques Heemskerk, voormalig Jeugdwerker bij het Centrum voor Jeugd en Gezin, zegt dat jongeren op Saba vaak niet weten hoe ze vooruit moeten komen. “Jonge mensen op het eiland hebben een beperkt uitzicht. Ze hebben niet altijd een idee van wat er in de wereld te koop is.”

In sommige gezinnen willen ouders niet echt dat een kind van het eiland af gaat: “Sommige kinderen denken: “Ik heb hier al alles wat ik nodig heb, waarom zou ik weggaan? Het is moeilijk om hen te motiveren, want vaak is een studie en kennis op doen in het buitenland, om daarna terug te keren, wat de vicieuze circel kan doorbreken.”