Caribisch Netwerk

Inhoud syndiceren
Caribisch Netwerk
Bijgewerkt: 45 min 14 sec geleden

‘Geen corruptiezaak van de eeuw, maar slachtoffer van ontbreken wet partijfinanciering’

15 uur 48 min geleden

ORANJESTAD – ‘Boos en teleurgesteld’ is ex-minister Paul Croes over de aanpak en behandeling van hem als hoofdverdachte in de corruptiezaak Ibis.

Sharina Henriquez in gesprek met Paul Croes

Woensdag was de eerste regiezitting. Daar verbrak Croes voor het eerst na meer dan een jaar zijn stilzwijgen. Hij beschuldigt de pers van het klakkeloos overnemen van informatie van het Openbaar Ministerie. Die wil volgens hem de indruk wekken dat het om de ‘corruptiezaak van de eeuw’ gaat, zoals door sommige media is bericht. Daarom hield hij zijn mond tijdens de politieverhoren.

Croes kon zich moeilijk verdedigen. Hij vertelt over het OM die eens 1000 pagina’s in zijn cel leverde. “‘s Avonds, maar een half uur later ging het licht verplicht uit. Terwijl ik de volgende ochtend verhoord zou worden. Volgens het OM was de printer stuk, dus kon het niet eerder.”

“Kleine donaties zoals een paar kratten bier”

De corruptiezaak blijkt nu helemaal niet zo groot te zijn, als het OM wil doen geloven, zegt de ex-minister.

“Ongeveer 900 bedrijven zouden zijn betrokken, 2000 ontheffingen van arbeidsvergunningen afgegeven. Twee huiszoekingen bij mij en ik zat 86 dagen in de cel waarvan 80 in beperking. Maar nu blijkt het nog maar om 15 bedrijven te gaan. En om kleine donaties aan mijn stichting (Leadership in Excellence, red.) zoals een paar kratten bier voor politieke evenementen. Wat normaal is bij andere politici hier, maar blijkbaar niet bij mij.”

De ex-minister van Arbeidszaken vindt dat justitie hem onterecht als een zware crimineel behandelt. Hij ziet zich meer als een slachtoffer van het ontbreken van een wet voor politieke financiering op Aruba. “Misschien is dit juist een moment om aanzet te doen om de wet op stellen.”

De strafzaak moet nog inhoudelijk behandeld worden en daarom is Croes terughoudend op vragen over de beschuldigingen. Maar uiteindelijk zegt hij ‘geen gunsten of betaling voor ontheffingen’ van arbeidsvergunningen aan buitenlandse arbeidskrachten te hebben ontvangen. Bovendien is alles via zijn stichting ‘transparant’ verlopen.

Echtgenote nu ook verdachte
In de rechtbank wordt echter gezegd dat Croes zich via die stichting wel persoonlijk zou hebben verrijkt. Zijn chauffeur, ook verdachte, zou onder meer met het stichtingsgeld studieschulden van Croes in het buitenland hebben afgelost.

Er zijn 24 verdachten onder wie nu verrassend blijkt, echtgenote Melony. Zij verklaart in tranen aan de rechter: “Nergens in de 20.000 pagina’s van het dossier word ik genoemd. Er is geen reden anders dan dat ik de echtgenote van Paul Croes ben.”

Ze wordt net als haar man verdacht van het hebben van een illegale hulp en witwassen. Het OM verdenkt Paul Croes ook van passieve omkoping, ambtsmisbruik, verduistering van stichtingsgeld, en deelneming aan een criminele organisatie in een leidende rol.

Hard straffen

Officier van justitie Gerretschen heeft het over ‘hebzucht’ en ‘aanzetten van ambtenaren tot daden’ en vriendendiensten. De verdachten zijn onder meer ambtenaren, vergunningsbemiddelaars en bedrijven die de minister omkochten. Een klein aantal deed zijn mond open wat in een kleine gemeenschap veel moeilijker is, zegt de officier. “Daarmee hebben ze moed getoond.”

Het OM wil daarom de andere verdachten, de meesten werkte dus niet mee en zwegen, hard straffen. Dat geldt ook voor Paul Croes, maar die toonde zich woensdag in de rechtbank ineens bereid om te praten.

Opinie: ‘Ook ik ben jouw neger niet’

23 mei 2018 - 5:02pm
Naeem Juliana (28) vertrok op zijn zeventiende van Sint-Maarten naar Nederland om daar te gaan studeren. Inmiddels is hij arts en psychiater in opleiding. Op Caribisch Netwerk lees je zijn ervaringen als Antilliaanse young professional in Nederland.

Voordat ik naar Nederland verhuisde was ik nog nooit neger genoemd door een blank persoon. Het woord viel weleens in gesprekken met Antilliaanse vrienden, die het woord gebruikte als accentuatie. Really Nigga? Dat werk. Zelf was en ben ik terughoudend met het gebruik van het woord.

Alleen binnen de context van bepaalde vriendschappen is het veilig. Tijdens mijn jeugd in de Sint-Maartense smeltkroes heb ik namelijk geleerd dat de lading sterk contextafhankelijk is. In sommige situaties werd ik gezien als blank, en zou gebruik van het woord uit den boze zijn.

‘In Nederland leerde ik ook dat neger betekent: gevaarlijk en ongewenst’

Bij aankomst in Nederland was mijn verbazing dus groot over het gemak waarmee blanke mensen dat woord in de mond namen. Een huisgenoot: “Naeem, jij bent onze huisneger, Haha.” Een andere huisgenoot: “Ik realiseerde me laatst dat ik niet eerder bevriend ben geweest met een neger, jij bent mijn eerste neger vriendje.” Een studiegenoot: “Negers hebben nou eenmaal meer atletisch vermogen, dat vind ik geen controversiële uitspraak.”

Bleef het maar bij deze onschuldig bedoelde uitspraken over mijn etniciteit. In Nederland leerde ik ook dat neger betekent: gevaarlijk en ongewenst. In de rij voor een discotheek bijvoorbeeld, waar ik alleen binnen kwam als er genoeg blanke studievrienden waren om mijn aanwezigheid te compenseren. Of op straat en in het openbaar vervoer, waar ik mezelf leerde zien door de ogen van de angstige blanke.

‘Terwijl ik naast haar stond was haar onbehagen voelbaar’

Daarom maakte ik, op een zondagavond op Utrecht Centraal, een assessment van de situatie aan het einde van het busplatform waar ik op af liep. Een blank meisje, in haar eentje. Helaas moest ik precies naar de plek lopen waar zij stond, want daar viel te lezen of ik bij de juiste halte was. Terwijl ik naast haar stond was haar onbehagen voelbaar, dus bleef ik er zo kort mogelijk en zocht ik een zitplekje op gepaste afstand.

Eenmaal in de bus nam mijn moeheid het over van mijn alertheid, ik droomde weg en miste bijna mijn halte. Gelukkig was er al door twee vrouwen op stop gedrukt. Ik stond op en wachtte met hen bij de deur. Als het had gekund was ik onopvallend voor hen gaan staan. Na het uitstappen had ik dan een stuk voor ze uit kunnen lopen waardoor het duidelijk zou zijn dat ik niets van plan was.

‘Ze wierpen om de beurt angstige blikken over hun schouders’

Maar helaas, ze stapten voor mij uit. Mijn eerste gedachte was om hen in te halen om zo alsnog voor ze uit te kunnen lopen. Maar ze liepen zo snel dat ik hiervoor bijna zou moeten rennen, dat zou natuurlijk averechts werken. Ik hield wat in zodat de afstand toe kon nemen. Toch wierpen ze om de beurt angstige blikken over hun schouders en hadden ze zichtbaar overleg over de situatie. Ik stak de weg over, misschien zou dat helpen.

Maar hun paniek nam alleen maar toe. Ze bleken naar hun auto te moeten, het laatste stuk liepen ze op een drafje. Ze stapten gehaast in en ik hoorde de auto vergrendelen. Opgelucht liep ik hun auto voorbij en pakte mijn fiets uit de stalling. Ik stapte op en voelde de koude wind op mijn wangen. Gelukkig weer eventjes alleen, verlost van de blik van de ander.

Golf van plastic afval aangepakt op Curaçao

22 mei 2018 - 10:19pm

WILLEMSTAD – In het kader van de eerste ‘plastic attack’ ontdeden de bezoekers van Centrum Supermarkt Piscadera hun boodschappen van de plastic verpakking en deden dan de koopwaar in zelf meegebrachte herbruikbare verpakkingen.

Reportage door Roelie van Beek

Een verbluffende berg plastic afval werd verzameld in boodschappenkarren. Green Force Curaçao buigt zich over de recycling van het plastic.

Het plastic is een enorm groot probleem op Curaçao, vertelt Shadiah Elhage, voorzitter van Clean Caribbean Curaçao, die de actie organiseert. Elhage wil met de actie bewustwording creëren.

“Supermarktbezoekers schrikken van al het plastic dat van hun voedsel afkomt; dat is precies wat we hoopten. We willen de mensen laten inzien dat ze zelf iets aan het plastic probleem kunnen doen.”

“Ons eiland is enorm vervuild”

Precieze cijfers over de omvang van de plasticvervuiling op Curaçao zijn er niet. Maar Green Force heeft begin dit jaar meer dan 1 miljoen kilo plastic van het eiland geëxporteerd voor recycling.

“Ons eiland is enorm vervuild”, zegt Timo Brouwer van Green Force. ‘Het plastic belandt in ons milieu en in de oceaan. Het blijft honderden jaren liggen of het komt terecht in de vissen die wij eten. De schildpadden en vogels kunnen er in stikken.”

“De bevolking van Curaçao weet niet beter. Het is op Curaçao heel normaal om te eten uit foam maaltijdbakken, dat moet echt veranderd worden.”

Brouwer ziet dat er steeds meer gescheiden afval bij Green Force binnenkomt. “Het lijkt erop dat Curaçao eindelijk klaar is om te gaan recyclen. Er zijn allemaal educatie-projecten die mensen bewust maken van het afvaloverschot.”

Plastic verbieden
Clean Caribbean Coalition werkt samen met het ministerie van Gezondheid, Milieu en Natuur (GMN). “We werken aan een nieuwe wetgeving. We willen vanaf juli een verbod op gratis plastic tasjes in de supermarkten. Daarna richten we ons op het verbieden van plastic bekertjes, rietjes en foam maaltijdbakken”, zegt directeur Gabriel Murray.

Manager van Centrum Supermarkt Roland Jansen doet graag mee aan de ‘plastic attack’. Hij ziet ook een knelpunt: “We willen minder plastic om de producten die we verkopen. Maar we moeten oppassen dat het voedsel daardoor niet duurder wordt. Als ik een gulden per product extra moet vragen vanwege een milieuvriendelijke verpakking, verlies ik mijn klanten.”

Zelf een groot verschil maken
Volgens Elhage kunnen bewoners van het eiland zelf al een groot verschil maken. “Koop een herbruikbare waterfles en neem je eigen beker mee naar de Starbucks. Als je eten afhaalt, neem je eigen bakjes mee en laat het voedsel daar in scheppen. De meeste restaurants werken daar graag aan mee.”